zaterdag 23 april 2016

Paardenbloem

Paardenbloem - Taraxacum officinale

 
 
 
Paardenbloem - Taraxacum officinale
 De eerste zon tovert weer de eerste paardenbloemen te voorschijn. Het is leuk om te zien hoe ze als zonnetjes in het gras verschijnen.
 De zeer algemene soort is een bekende vertegenwoordiger van de composieten. Paardenbloemen hebben een rozet met grote veerdelige bladeren, een onvertakte bladloze stengel en een bloemhoofdje, met daarop honderden lintbloemen. Het zijn planten met wit melksap. De vruchten worden na rijping aan witte uit haren bestaande "parachuutjes" verspreid. Deze haren noemen we pappus.
Wie een paardenbloem als "onkruid" beschouwd doet de plant tekort. Al in 1546 wordt de plant beschreven als geneeskrachtig: urinedrijvend en wondhelend. Niet toevallig wordt de plant in het Frans "Le pis en lit". Paardenbloemen zijn ook nog eens een weldaad voor de lever, de gal en de pancreas. Vooral vetten kunnen beter verteerd worden als men paardenbloemblad of -wortel eet. In medische termen heet de paardenbloem een hepaticum; een bevorderend middel voor de lever of een leverdraineur.
Van de bloemen kun je jam en stroop maken. Vroeger droogde en maalde men de wortels. Die dienden als surrogaat voor koffie.

Disclaimer: Raadpleeg steeds een arts of erkend phytotherapeut vooraleer planten medicinaal te gebruiken!


Deze paardenbloemen hebben alvast een leuk plekje in de zon gevonden. (o.a. op een kademuur Augustijnenrei )


Disclaimer bij het gebruik van deze blog

"Wilde planten in Brugge" is niet verantwoordelijk voor eventuele schade, van welke aard dan ook, als gevolg van het gebruik van planten voor medische of culinaire doeleinden.  “Wilde planten in Brugge” kan niet aansprakelijk gesteld worden voor aanspraken die voortkomen uit de verkeerde determinatie van een kruid of het verkeerde gebruik ervan in de ruimste zin van het woord. Dit artikel vervangt niet het deskundig advies van een arts of een erkend fytotherapeut.
 
 
 



 


 


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen